Karanlık dehlizlerde yön buldurur beş duyu
Sonsuzluğa açılan en büyük kapı kuyu
İçmesini bilene ab-ı hayattır suyu
Mecnun gibi dolaşsam var mıdır ölümsüzlük?
Nehre azgın çağlarken bu toprakta duruldum
Çiçek çiçek gezerek kokladım gülü buldum
Sonbaharda anladım acze düşmüş bir kuldum
Tekrar toza bulaşsam zor mudur ölümsüzlük?
Kelebek iş yaparken ipekten koza ördüm
İnsanlara bakarken aynada beni gördüm
Güneş her gün doğarken bilmezler ki ben kördüm
Bulutlara ulaşsam kar mıdır ölümsüzlük?
Hislerim çoğalınca zülfü yare dokundum
Her gelen tokmakladı sanki bulgur sokundum
İbret alsınlar diye taş üstünde okundum
O olmaya alışsam yar mıdır ölümsüzlük?
Ömür geçip biterken doğru nedir uymadım
Ağızla konuşunca çevremi hiç duymadım
Rüya meşrepli idim yedim ama doymadım
Azraille barışsam ar mıdır ölümsüzlük.
03.07.2014
Ahmet Çelik
Ceyhan