Yutkun Ayrılığı

 

Saatler dörtnala yalnızlığa koşarken

Kelimeler ketum

Senden sır vermiyor bana

Dur diyemiyorum ağır aksak yıllara

sitem savuruyorum fütursuzca

Ellerim yine boşlukta.

Gecenin koynuna sokulan ruhum üşüyorken

İçimin duvarlarında

Sensizliği titriyorum tepeden tırnağa.

Yine kirpiklerimin arasına saklanıyor özlemin

Bıçak açmıyor ağzımı

Dudaklarıma yapışan isminle kuruyor boğazım

Hadi gel de yutkun ayrılığı!

Yutkuna bilirsen

 

Sevgi çarkına takılı yıllarım

Un ufak oluyor kısır döngü içinde

Dört mevsimin adı olmuş hazan

Koluma burnumu sildiğim

Çıplak ayaklı çocukluğumu özlüyorum

Zaman zaman.

Gözyaşlarım sicim gibi iniyor kucağıma

Anılarımın resmini çiziyorum her damlasında

Rüzgar gibi giden yıllarımı geri istiyorum

Hadi verin sorgusuzca

Canımın acımadığı masum sevgilerimi

İade edin

İade edin kırılmamış kalbimi bana.

 

Kelimeler ben gibi kırık dökük

Haberdar değilim yarından

Kelepçeli akşamların yalnız mahkûmuyum

Mavi bakan gözlerini batan güneşin gölgesinde arıyorum

Yaprakları kurumuş ağaç altında

Sigaramda sensizliği üflüyorum

Duman duman.

Bir kahkaha savuruyorum hıçkırıkla karışık

Suskun gece ve halim yaman

 

Ah! Masum çocukluğum

Ne kadar çabuk gittin benden

Aceleyle gelip geçtin hayatımın köşesinden

Biraz yaklaşsan yanıma

Bir şeyler söylesem kulağına

Önce sen terk ettin desem

Sonra…

Sonrasını sorma

Sesimi duyup birkaç dakikalığına geri gelsen

Otursak diz dize

Aynı çınara yaslanıp

Geceyi seyretsek yeniden

Ay dedenin arkasına saklansak bulamasalar bizi

Yüklem siz cümleler kursak 

Dilimize dolasak tekerlemeleri

Aynı yıllarda yaşasak bırakmasak sevginin ellerini

 

”Gidişlerinde boğazıma takılıyor ayrılık hadi yutkun yutkuna bilirsen”

 

Gamze YAĞMUR

24.06.2014

 

Şiirime buğulu sesi ile can veren değerli Şairem Nurefşan’a çok teşekkür ederim.