Şimdi düşünüyorum da kafam karma karışık

Gerçekten imkânsız mısın benim için

Kafam soru işaretleri ile dolu ben de cevap bulamıyorum

Benim misin? Değil misin?

Engelleri sen koyuyorsun sevgine sahip çıkmıyorsun

Korkar oldum artık hayal kurmaya umut etmeye

Sanki aşılmaz mesafeler var arada…

 

Dudaklarından öpsem, dokunsam tenine

Mutlaka bir eksik kalıyor dokunamıyorum yüreğine

Seninle sensiz olmak kalbimi yakıyor

Sensiz yaşamak korkutuyor çok büyük acı veriyor

Sensizliğin ertesinde miyim seninle yaşamak varken

Yaşananların izleri var içimde

Belki de yaşayamadıklarımın burukluğu yüreğimde

İşte seni biraz mahcup biraz korkak da olsa

Çaresizliğime anlattım…

 

Sevgime yalnızlığımı da ilave edip

Biraz da sana olan kırgınlığımı nasıl katık ettiğimi gözyaşlarıma

Ama biliyorum oradasın!

Her şeye rağmen varsın hissediyorum

Yüreğimde yaşatıyorum

Çünkü

En çok ben sevdim…

Anla işte vazgeçilmiyor

Sahip çıkamadın sevgimize

Unutma ne olur, canımdan çok sevildiğini bil

Adımı hiç söylemesen de

“Napıyon” demeni sevdiğim kadar seni seviyorum…

 

Sen aşkımızın, kavuşmanın imkânsız olduğunu söyledikçe

Ben inatla bir adım daha geleceğim

Sana geldiğim gün sonum ölüm olsa da

Yeniden doğacağım yaşama inat

Tekrar seni sevmek için.

Sen korkma!

Bu iki kişilik masalın sonunda ölen olacaksa ben öleceğim

Ölüm en çok bana yakışır

Çünkü

En çok ben sevdim…

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

22.05.2014

 

Eşsiz yorumu ile şiirime can katan sevgili Ufuk ÇINAR kardeşime teşekkür ederim…