İlk kez ayrılıyorsun benden bir tanem

Ay tam denize düştüğü saatlerde

Ağır ağır

Gecenin karanlığı iniyor yüreğime

Avuçlarıma bıraktığın

İki damla gözyaşına tutunuyor

Bir avuç yakamoz topluyorum peşinden.

Sahilin gözümü kamaştıran ışıklarından kaçıyorum

Usulca

Kırık bir sandal arkasına saklıyorum kendimi.

Hıçkıra hıçkıra ağlıyorum derinden.

Ay denize düşerken.

 

Benden ilk kez ayrılıyorsun bir tanem

Dalgaların hışırtısına karışıyor sessiz çığlığım

Seni beklediğim saatler duruyor birden

Zaman

Takılı kalıyor gecenin tembelliğine

Kızıl sabah karanlığı yırtıp atıyor

Alev alev sana yandığıma

Binlerce yıldız şahitlik yapıyor.

 

Benden ilk kez ayrılıyorsun bir tanem

Kar altında boynu bükük kardelen gibi

Yokluğunun savaşını verirken

Hasretine mağlup hallerdeyim şimdilerde

Eli koynunda yetim çocuğum

Aylardır özlemlerini yaşıyorum bu şehirde.

 

Benden ilk kez ayrılıyorsun bir tanem

Günlerdir sana açlığımın sesi gurulduyor

Uzaklardan hasretinin kokusu

Geliyor dalga dalga

Sensizliği beş geçiyor şafak sökerken

İlk kez ayrılıyorum senden bir tanem

Ay denize düşerken…

 

 

“Ay denize düştüğü saatlerde her gece ayrılığın vardiyası başlıyor ve

hayalinin koynunda saklıyorum hasretini”

 

 

Gamze YAĞMUR

13.07.2014

 

Şiirime nefesi ile katkıda bulunan değerli Şairem Nurefşan’a çok teşekkür ederim…