Yaşadığın Kadar Yalnızsın

Tek bir kelimeden çıktım yola:

Adına yalnızlık denen şu garip sanrı.

Tekil yalnızlık kimimizin içine düştüğü

O tek yönlü yanılgı.

Çoğula geç bakalım

Al boyunun ölçüsünü

Mümkünse yet

İstersen yalnızlığına eşlik et.

Sayısız bir kitle

Birbirinden mustarip her kim ise

Ya da yanında, kollarında

Kolaysa başa çık

O iki kişilik yalnızlık ile.

Bir deli kuyuya taş attı atalı

Sanır mısın ki kolay

İçine düşse de kırk akıllı.

Ben çoktan savdım sıramı.

Adı yalnızlık

Bazen tekil bazen çoğul

Onca asır geçmiş

Bazen mihrabı yerinde bir döngü

Bazen ser sefil.

Kolaysa um ya da umut et

Bin yıl geçse de

Sen yine sabret.

Sar filmi en başa

Sor aynalara.

Ne sancısı geçer yüreğin

Ne de sevdiğine hükmedersin

Olsa olsa içinde yaşar

Ve hissedersin

Üstelik kim ne derse desin…

Şarkılar, demli şiirler

Çağıran uzaklardan

O yıldızlar ışıl ışıl göz kırpan

Kim ise elimizden tutan

Uzak ya da yakın

İstediğin kadar paye biç

Yaşadığın kadar yalnızsın.