Siz Çocuk Oldunuz Mu

Hiç baba oldunuz mu siz Kenan ülkesinde,

Çocuğun vuruldu mu sarılmışken boynuna.

Gözyaşın kurudu mu sisli barut isinde,

Bebeğin ağladı mı sokuldukça koynuna.

Siz siper ettiniz mi bombalara göğsünü,

Olmayan kolunuzla sarıldın mı eşine,

Evladınıza kefen yaptın mı başörtünü,

Kan ve baruttan bulut geldi mi güneşine.

Siz genç kız oldunuz mu Gazze harabesinde,

Hayalin yıkıldı mı barındığın ev gibi.

Hep ölüm mü hortladı aşkın alfabesinde,

Çeyiz sandıklarından yükselen alev gibi.

Siz çocuk oldunuz mu Filistin toprağında,

Uykunun ortasında sıçradın mı aniden.

Oyuncağın öldü mü o en güzel çağında,

Hırıltılar duydun mu seni vuran caniden.

Siz insan oldunuz mu televizyon başında,

Kesildi mi soluğun, titredi mi her yanın,

Çocuklar kan kusarken ölümle telaşında,

Karanlık yırtılırken ürperdi mi vicdanın.

Coşari bu vahşeti seyretmek elbette zor.

Siyaset argümanı kusuyor niyetini.

Ey Musa! Şu vicdanı körelmiş kavmine sor,

Kim öder parçalanmış çocuğun diyetini.

İbrahim COŞAR