Geç Kalmışlığımın İsyanı

İklimler bir bir sürükledi

Derken gölgesinde sayısız ikilem

Haricinde ne varsa geldiğince elden.

Yığıldı mı bir kez günahlar

Dizildi mi sıraya kim varsa ahkâm kesen

Döngü seyreldi yine

Sayısız kere tutsak devrik düşlerim…

Sorgu sual hak getire

Vicdanlar yitip gitmiş bir kere

Sonsuz kere sevgiye meyletsem de

Silemem ki vicdanlardaki nefreti.

Kıvılcım saçıyor gözlerim istemsizce

Biraz hasret biraz öfke

Dingin bir ömrün telaşı

Adeta geç kalmışlığımın isyanı

Bilip bilmeden aşmış sınırını tahakküm

Sorup sormadan hükme varmış kader dediğin.

Durgunluğumun sanma ki

Vardır bir sebebi

Çoktan öğrendim yetinmeyi

Sormadım da asla

Dilim de zikretmedi

Tek bir sitem ne de tek bir riya.

Bil mukabele ey anılar

Dünden yarına uzanan o ıssız yollar

Kula kulluk eden her kim ise

Yakındır o an

Vuslata uzanan.