Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Bazen...

   
Bazen yalnızlığı alırım koynuma
Bir kaç adım ötede gemiler yüzdürürüm  
Arka sokaklarda omuz omuza yürürüm 
Kaldırımlarda dalgalarla sörf yaparım 
Düştükçe yeniden kalkarım son bir umutla 
Zafer çığlıkları atarken o keşkeler 
Ben yalnızlığıma bir kez daha tutunurum... 
 
 
Bazen içimdeki çocuk küser 
Hayatın ağır yükü belimi büker 
Sokak şairi olurum tenhalarda 
Ki, bir merdiven dayarım gökyüzüne  
Toplarım yıldızları çocuk yanımla 
Misket gibi savururum sayfalarıma... 
 
 
Bazen üşür yüreğim 
İçimde temmuz sıcağı varken 
Mısralar sızlar avuçlarımda 
Kalem mızrap olur batar 
Elif gibi duramam dimdik 
Vav olur bükülürüm 
Dizlerimde hayatın ağır yükü 
Parmaklarımda zamanın izleri 
Ve gözlerimden süzülen 
acı gerçekler kalır geriye...
 

Bazen de bir sus, boğazıma düğümlenir 
İçimi acıtır da tek kelime edemem 
Boynumu bükerim, daha fazla kırmamak için 
Belki de daha fazla ölmemek için 
Gözyaşları mı içime atarım o gidene kadar 
Öyle bir acıtır ki yüreğimi  
Dilimde asılı kalır sözcükler 
O giderken ben düşerim umutsuzca.. 


Bazen  gitmek gerekir 
Kimsenin bilmediği masal ülkelerine 
Sorgusuz sualsiz hem de 
Pembenin en koyu yanını bulmaya 
Yaşamın siyahi yanını yırtıp 
Renkler cümbüşünde  
Mutluluğun resmini çizmeye... 
 
 
 
N@zlı hüzün
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 7
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Bazen...

N@zlı Hüzün N@zlı Hüzün