Susacağım

Sabret, sabrın sonu selamet dediler sabrettim

Göremedim ne hikmetse selameti bir türlü

İsyanım diz boyu dayanacak gücüm yok

Kemiğe dayandı bıçak

Terk etmek de varmış kaderimde bu şehri

Gitmek istiyorum her şeyi arkamda bırakıp

Hatta herkesi ve seni…

 

Yüreğimde kor ateş için için yanıyorum

İçim acıdıkça

Canım çok acıyor allahım gör beni de ne olur?

Dönmek istiyorum asi de olsam yaşayamadığım çocukluğuma

Alışkın değilim zaten

Olmasa da razıyım oyuncaklarım

Bezden bebeklerim, toplarım

Tükürüğümle parlattığım bilyelerim.

Ama

Sorumsuz olduğum kadar sorumlu

Sorunsuz olduğum kadar sorunlu

Mutlu olamadığım kadar da mutsuz olduğum

Çocukluğuma dönem istiyorum…

 

Çok sevdiğim için susuyorum

Umutlarım vardı

Hepsi de o kadar uzak ki bana şimdilerde

Yüreğim paramparça olup

Lime lime doğranmış.

Tamiri o kadar zor ki

Bi tanem, bebişim!

Ela gözlü ceylan bakışlarını

Sımsıkı sarılmanı özledim

Öyle hasretim ki sana isyan bayrağını çekesim geliyor…

 

Öyle ya senin umurunda mı?

Gecenin bu saatinde

Takvim yaprakları henüz yırtılmışken

Saatlerin tik tak sesleri odamda ki sessizliği bozarken

Zaman almış başını gidiyor, seni ben, beni sen geçiyor

Sahi sen kaçıncı uykundasın?

Sarılabiliyor musun yanında ki bedene?

Gerçekten mutlu musun?

Hiç aklına geldiğim olmadı mı?

İki tek atıp beraber geçirdiğimiz o çılgınca saatleri

Hiç düşündün mü?

Yoksa “ben alkollü idim, hatırlamıyorum” diyerek

İnkar mı edeceksin!

 

Bana öyle sevgi dolu bakışın vardı ki

Bakabilir misin ona da, gözlerin parlıyor mu?

Kedi tırmığı gibi vücudumda tırnak izlerin var hala

Sahi onda da iz bıraktın mı?

Hep kemiklerimi kırmaktan korkardın

Sarıldın mı ona da kemiklerini kırarcasına?

 

Daha fazla sabrımı taşırma ne olur?

Söylenecek çok söz olsa da

Susmam gerektiği için susuyorum

Yalnızım ve çaresizim şimdi

Başka seçeneğim kalmadı gelmeni bekliyorum

Karşılık beklemeden

Sadece sımsıkı bana sarılmanı beklerken

Seni hep seveceğim

İçimde daha da büyüyecek sevgin

Sen benim her şeyimsin

İliklerime kadar ince hastalık gibi işlemiş sevgin…

 

Yeminim olsun korkutmamak için seni

Sarıldığında nefes bile almayacağım.

Sen yeter ki gel kollarını aç

Sevgini esirgeme benden.

Arzu edersen sonra yine git!

Söz veriyorum sana

Sesimi çıkartmayacağım

Tekrar gelene kadar

Feleğe kahrederek kendimi dağlara vurup

Susacağım susmam gerektiği için susacağım

Suskunluğumu delice sevdama armağan ederek

Sadece susacağım

İçin rahat olsun

Susacağım…

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

24.07.2014