Yaşamak Bu Mu Annem

Görmedim hiç beyazı

Ne yeşil ne kırmızı

Bildiğim kara  sızı

Yaşamak bu mu annem?

Oturmadım sofraya

Kurulmadım sofaya

Mekanım  kara kaya

Yaşamak bu mu annem?

Gökten güneş düşüyor

Sanki yeri eşiyor

Bak  içim de üşüyor

Yaşamak bu mu annem?

Ölüme doya doya

Bombalar duya duya

Doyduk biz aşa suya

Yaşamak bu mu annem?

Anne  yeşil toprak mı?

Yoksa  kırmızı kan mı?

Bizi vuran insan mı?

Yaşamak bu mu annem?

Sen üzülme bebeğim,seniçok seviyorum

Rahat uyu bir tanem,ardından geliyorum

Seni ben meleklere,emanet ediyorum

Bu nasıl bir adalet ,hesabını sor Tanrım!!!

Şafaknur YALÇIN

(Bu şiir Filistinli çocuklara ithafımdır ve bir çocuk ile anne dilinden yazılmıştır)