Güneş Kucağında

Dünya kazan olsa, kepçesi de ben

Dost elinde gezip, yar bulamadım

Yıldızlar altında, yüzündeki ben

Güneş ocağında, can olamadım

Çok uzaktan bakıp, arkam dönüktü

Ciğerim kuruydu, içim sönüktü

Ölüm hak olunca, kalbim sanıktı

Güneş kucağında, can bulamadım

Ulu bir sevdadır, sensiz yaşamak

Koşsan tutamazsın, uçarda gider

Baktığın dağları, yalnız aşamak

Güneş ocağında, yanıpda gider

Yarsiz  anlamsızdır, aşkı duyamaz

Verdiği acıya bensiz doyamaz

Damla olup düşse, toprak kıyamaz

Güneş kucağında, can bulamadım

Özlemi yok etti, yüreğim soldu

O yare doymadan, zamanı doldu

Ölüm hak olunca, cennet son oldu

Güneş kucağında, can bulamadım

Bahattin’in  yarsiz, oldu son günü

Ümitler vermiyor, açsan önünü

Saatler tükenmiş, kapat yönünü

Güneş kucağında, can bulamadım

Bahattin Tonbul

3.10.2012