Kolay Mı

Olabildiğince külfetli

Hatta bir o kadar savruk

Yıkık dökük ve eşlik ederken hüzün

Öfke nöbetinde dağ tepe

Heyelanların sesi ve yıkıcı gücü,

Biriken tüm enerji

Yeryüzünün merkezi

Uzağında metanet ve sevgiden

Kılı kırk yaran o gizemli düşlerden.

Bazen çocuk bazen kadın

Ya da heybetli bir adam

Küçük bir çocuk kadar kırılgan

Belli izdüşümü harcanan ömrün.

Duygu dediğin o anlık serzeniş

Mantık terk etmiş çoktan…

Kolay mı vazgeçmek kendinden

Mümkün mü ayıklamak onca çer çöpü

Haydi, haykır ne varsa sakladığın

Kolaysa yâdsı o hayaletleri

Kopar tüm zincirlerini.

Hadi kesin artık şu hesabımı

Çoktan seyreldi zaman

Kolaysa çepeçevre zincirlerle

Tutsak edin ruhumu

Nihayete erdi artık o anın büyüsü.