Kızamadım Zor Geldi Bana

Selam verdim, gittim oturdum bir sandalyeye

Biri hoş geldin dedi, kalktı geldi yanıma

Çay içtik kahve içtik, başladık bir sohbete,

Bir baktım herkes gelmiş, yazık oldu parama.

Fakir neyse’ de, zengin’ de vardı içlerinde

Deste, deste paralar olur’ da, ceplerinde

Bir bardak çay ısmarlamazlar, hiçbir fakire

Mezar görsün boş’ mu diye bakarlar mezara.

Dost bilmez ahbap ne bilmez kendi haliyle

Nedense yaşar durur bu gibiler evinde

Belki para ister diye, konuşmazlar kimseyle

Dost meclisinde çok kez sarılırlar yalana.

Neyse oturduk, birkaç laf ettik onlarla

Bazen siyasetten bazen yokluktan çoklukla

Laf lafı açtı baktım duyan gelmiş yanıma

Ve herkes gitti, hesap ödemek kaldı bana.

Bir de, canımı sıkan bir şey oldu otururken

Demesin’ mi bir adam, sen’ de kimsin kalkarken

Oysa ben kendimden bahsetmiştim, çay içerken

Kızmak istedim kızamadım zor geldi bana.

Ne zormuş meğersem cahile laf anlatması

Her sözün altın olsa, sanır laf salatası

Bilmez’ ki düşünmez’ ki o, kendi çam yarması

O köyünün muhtarına inanmış bir defa.

Neyse masadan kalkma vakti geldi nihayet

Öğrendim’ ki halk içinde, kötüydü vaziyet

Bir günde dinledim, onlardan bol, bol şikâyet

Kalksam’ da yine de üzüldüm, halkın adına.

03 Ağustos 2014-08-03

Ahmet Yüksel Şanlı er

Antalya