Sığıntı Bir Yalnızlık

Ne bir yenilgi

Ne de tek bir yanılgı.

Ne yokluğun sisi

Ne de kalemin sihri.

Yoksa yok anlatılamaz

Kahırsa çok

Bir o kadar ahvalim vurdumduymaz.

Sıkışık, yığın yığın

Ne kırgınlık

Ne bıkkınlık

Olsa olsa yalnızlığın tezahürü.

Terk edilmiş ve edilmekte

Yakar derinden saklı gizli.

Dibe vurmuş bir ömür

Gelen geçen etmez dahi tenezzül

Vuku bulmuş bir acı

Yakar mı yakmaz mı

O derinden çağıran yanık türkü.

Solgun onca çiçek boynunu bükmüş

Onca insan,

Hayatın kahrına yenik düşmüş

Kayıp ve saklı

Ağlar gönül nazlı nazlı…

Ne nazım ne niyazım

Ne dünüm ne anım

Uzanan o uzun yol

Kolaysa kadere sor.

Beklemem ne yardan ne kuldan

Derdi veren dermanı da sadece Yaratan.

Sığıntı bir yalnızlık

Yaşayan bilir o demli sancıyı.

Şikâyetim boşa

Gelir geçer dedim

Kaldım sona.

Gülmeli elden geldiğince

Akan yaşın eşliğinde…