Eylül

"Kırmızı filizler dalda/

Can çekişme günü değil gülüm/

Eylülün tülü bu yanaklardan akan…"

Sana söz!

Sana yemin;

Kınalar kurumadan

Kapı ayazlarında/

Zilfi kırık bir murada

Tellenecek dallarım/

İsmi lazım değil!

Tutulacak sözler geçerli bu mecliste

Sevmeyi karneye bağlamışlar/

Yoksulluk günlerindeki gibi…

Ölümün adını yeni yetme koymuşlar

Bir gidecek bin gelecek haliyle/

Servet neyler acılara

Kul hakkı parmaklarda

Diken…

Bak ölüyorlar!

Toprakta can

Havada kuş

Suda balık

Zarı dinmiş bir fırtınanın

Meylinde kuşlar/

Yuvaları barut

Gözleri füze

Kanatları

Ateş…

İsli sokak yığınlarında

Kan çanağı avurtlarda kadın

Zırnık sarıyor yaralarına

Sütü kesik damarlarda

İnleyen yamaçların

Bağrında yakıyor

Tenini dağlara

Üryan…

Sonra;

Bir zalim türkü dudaklardan süzülen

Saçlarına ayaz dolmuş mevsim

Mezarlara üflüyor ölüm/

Ne vardı turna

İki çitlembik mevsiminde gelseydin

Bu kadar kırılmazdı tenim

Eylül sözlerinde

Kanarken…