Şadırvan

endamın esrarı yüklüdür bahçesinde
ve göğe uzanan elleriyle yarendir
dosttur kubbe altı camiler
derdini bir kuyudan alıp
kırk gözüyle akıtana sunar
asırlardır demlenir dostluklar...

suskun gecelerin sabaha muştusudur
ya bir seherde ses verir çağlayandan
yada bir izbede masumca ağlayandan
ebabiller konar her seher yüreğine
sabır motifleri işler gergefinde
hu çekerler her damlana
varmak için çırpınırlar ummana
üveyikler su içerler her daim
muştular verirler gizemli güllere
daldan bir yaprak düşer böğrüne her kuşluk
yada bir çiğ bürünür akşamın gurubunda

dinginlenir gönüller ikindi serininde
Sen akar durursun ey! şadırvan...
la havleler çekilir
ak simalar yunulur
bir kıyam terazisinden şefaatler umulur.

Ecel elzem, ölüm hak,
sen kendi seyrinde ak ey! şadırvan !...