Sakın Uyanma !

Hayatımı okuyordum ezberden
Dinle dedi zamanı derinden
Düştü içimden bir karakutu
Uçak geçti gözlerimden

Uçurdu bir çığı
Ses bölerken karanlığı
Dörtyan çocuk çığlığı
Kaçamadım uzaklara
Tükenirken nefesim
Dar mıydı bu kadar kafesim
Herşey bir tek isim

Madem öyledir ya
Dağı neden taşıtırlar bir dağa
Nedir bunca dağdağa

İçimde hergün deli bir yanma
Sokulma yanıma
Ve asla anlama

Hayat bir uçurum ağzında uyanmak
Aynı şeydir aslında
Anlamak
Ve yanmak

Öğren şimdiden derin uykuyu
İyisi mi sen gel uyu

Kulağımda çalarken acı bir siren
Kaçtı tren

Ya...
Sakın uyanma!...