Sona Yaklaşırken Adım Adım

Körelmiş hatta köreltilmiş

Issız ve yankısız kâfir kuytuları

Mekân etmişken dertlerime

Sırnaşık yalnızlığımın bitimsiz hasretinde.

Kıvılcımı yakar yıkar derinleri

Kıymet bilmemiş insanlığın

Bitimsiz öfkesi.

Boyunduruk bin beter yanılgıdan

Sinsi ve bitimsiz nefsin

Sonsuz ihtirasından.

Kolay değil asla

Sığınmak küf kokan gölgelere

Terk etmeyen tek mefhum olsa bile

Kol kanat germişken şu sefil benliğe.

Susmak ve sığınmak

Kaçmak en derine

Fısıltılar çıkmışken ayyuka

Bedelsiz sandığım ne varsa.

Bitmek bilmez bir koşturmaca

Nice insanın ardına sığındığı

Sıkılgan ruhların bitimsiz telaşı

Bir ucundan yakalamışken hayatı

Var mıdır ölümsüzlüğün mümkünatı…

Depreşti işte tüm korkular

Acı ve yanılgı kokar

Küllerde yas tutan anılar.

Olurun olmazı

Mümkünse sonlandır

Yüreklerdeki o kiri, pası.

Suretler ifadesiz hiç olmadığı kadar

Dost görünümlü içi yoz kuklalar

Eşkâlim ortada

Yüzleştiğim ne varsa

Sona yaklaşırken adım adım

Sanadır Rabbim tüm niyazım.