Ah Kadınlar Ah

Yalan gülüşlere aldandılar
Hastalıkta ve sağlıkta,
Ölüm ayırana kadar diyenlere
Kandı kadınlar
Yuvanın bekçisi ve hizmetçisi
Yapıcı dişi kuşu oldular
Cenneti avuçlarında sandılar
Oysaki bilmeden,
cehennemi yaşıyorlardı kadınlar.

Kadının adı yoktu aslında
Özgürsün diye kandırıldılar
Yıllarca düşlerle avutuldular
Çiçeksin denip ekilirken yüreklere,
Açmadan solduruldu kadınlar
Alındı ellerinden ruhları
Ruhsuz kaldılar
Yalan gülüşlere esir oldular
Kendilerini yaşıyor sandı kadınlar.

Ah kadınlar ah!
Kaderlerine terk edilenler
Yıllarca aşka susayan,
kurakta yaşayanlar
Cehennem ateşine atılan,
buz kalıplarında unutulanlar
Son demlerinde yaşamlarının
Farkına vardılar ne olduklarının
Her şeyden önce insandı kadınlar.

Ah! kadınlar ah!….

Canan Onuş