Şiire Bandırdık Kalemimizi

Asrın değişmeyen coğrafyasında 

Ayaklar baş, başlar ayak olunca

Zulüm kılıcını yaman çalsa da

Eyvallah demedik kula kulluğa 

Giyinip asalet elbisemizi

Şiire bandırdık kalemimizi 

Ağıtlar, sürgünler,muhbir yüzleri 

Canımızdan usandırdı  bizleri

Yaşadık ölmeden  kor cehennemi 

Tutmaz oldu yüreğimizin dizleri 

Umut rüzgarıyla açıp yelkeni 

Bandırdık şiire kalemimizi .

Yiten canlar ile kanayıp durduk

Bütün saatleri acıya kurduk 

Kederi şişeye kadehe vurduk 

Ne intikam aldık ne hesap sorduk

Üstümüzde sağır dilsiz gökyüzü 

Şiire bandırdık kalemimizi .

Bir acı kahvenin kırk yıl hatrına 

Can simidi gibi sarıldık dosta 

Kazık yedik günde belki üç posta

Acemi çıraktık olduk baş usta .

Vurmak için taşlara serimizi 

Şiire bandırdık kalemimizi .

Gün oldu aşk ile yandı canımız 

Hasreti soludu hep sol yanımız 

Talan oldu yediveren bağımız 

Yağmura karıştı gözyaşlarımız 

Susturmak için  vesvesemizi

Bandırdık şiire yüreğimizi .

Mutluluğa ramak kala kaçırdık

Hayal yüklü ne balonlar uçurduk 

Coşkun ırmak idik akıp durulduk

Hayat yokuşunda koştuk yorulduk

Duysun diye sağırlar sesimizi 

Bandırdık şiire kalemimizi .

MÇK