Çaresizlik

Sen bilir misin çaresizlik nedir?

Kalabalık çıkmaz sokaklarda yalnız yürüyünce anlarsın

Yüreğin ve ruhun kapandığında soğuk odalara

Üşürse bedenin

Cehennem ateşi de ısıtmayacaktır

Yetmeyecektir parlak güneş yolunu aydınlatmaya

İşte o zaman anlayacaksın

Çaresizlik nedir?

 

Çaresizlik girdabında döner durursun

Ağlar yüreğin kimse görmez

Taş duvarlarda yankılanır avaz avaz çığlıkların

Kimse duymaz.

İçin acır.

Kanadıkca kanar çaresizliğin çıkmazlarında

Tükenir gidersin…

 

Nafile gözlerini kapatsan da

Bir an unutmak istersin her şeyi

Unutamazsın.

Kapattığında gözlerini karanlık korkutur

Açsan huzuru bulamazsın.

İşte böyle bir şey çaresizlik…

 

Arasan da bir fiske huzur bulamazsın

Kaçar köşe bucak senden körebe oynar

Başın dik, güvenle bakmak istersin geleceğe

Uzaklaşmak istesen de çaresizliğinden

Yapamazsın.

İdam mahkûmu gibi prangalar vurulmuştur ayaklarına

Kurtulamazsın…

 

Bir an düşünürsün.

Tek çare ölüm mü çare, çaresizliğine?

Tüm sıkıntılardan kurtulmak için

Yoksa bir el mi?

Tutup kurtarmak için çaresizlikten…

 

Herkesi, aynaya baktığında

Gördüğün yüz gibi bilirsin.

Oysa umut ettiğin tüm kapılar kapanır tek tek yüzüne

Kapanan her kapıyla umutların tükenir.

Tükenen umutlarla,

Yeni bir çaresizlik daha eklenir çaresizliğine…

 

Unutma dost!

Aklın da terk etmek isteyecektir seni

Olanca gücünle karşı koy

Yitirme umudunu

Çabalarımız boşa çıkmayacaktır

Mutlaka bulacağız

Umut dolu aydınlığın yolunu…

 

// İnsan; sevebildiği ve yardım edebildiği kadar insandır.//

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

11.02.2014

Şiirime ses olan sevgili kardeşim Nurefşan’a çok teşekkür ederim…