Çaresizim

Sakın! Sakın ha!

Sabret her şeye rağmen hayat yaşamaya değer

Dik dur, yaşam devam ediyor deme!

Elim kolum bağlı

Dönemiyorum dört bir yanıma

Yardım et Allah'ım

Çok çaresizim…

 

Bütün yollarım kapalı

Elimden bir şey gelmez

Açtım ellerimi sana yalvarıyorum

Ya Rabbım!

Beni kullarına muhtaç etme!

El açtım sana

Yardım et Allah'ım

Çok çaresizim…

 

Kafam karma karışık

Beynimi bin bir düşünce kemirir

İçimi garip ama kötü bir his kaplar

Kapandı tüm yollarım

Alışkın değilim bu durumlara

Dilimde keşkelerim

Allah'ım senden bir medet beklerim.

Umutlarımı tespih yaptım, la havle çekerim

Yardım et Allah'ım

Çok çaresizim…

 

Umudumu yitirmedim

Ama hayatın yükü omuzlarıma çökmüş

Sol yanımda kocaman bir boşluk

Tüm çareler tükenmiş

Çaresizlik girdabında kaybolup gideceğim…

Yardım et Allah'ım

Çok çaresizim…

 

Hani nerede dost bildiklerim

Hiç kimsenin dosta ayıracak zamanı kalmamış

Onların, daha önemli işleri varmış?

Yüreklerine pas tutmuş kilitler vurulmuş açılmaz

Ben fark edememişim meğer.

Dost bildiklerim, etrafındaki duvarları yükseltmiş aşamıyorum

Kapıları zincirlemişler açamıyorum

Bir kapı aç bana, yardım et Allah'ım

Çok çaresizim…

 

Aptallığıma doymayayım

Gözümde “at” gözlüğü varmış

Farkına varamamışım dost bildiklerimin.

Kendi düşen ağlamazmış geç de olsa öğrendim.

Bütün bunlar olurken hissettiğim duygu

Anladım ki çaresizlikmiş!

Yardım et Allah'ım

Çok çaresizim…

Çoook!

 

 

 

//Çaresizliği bilir misin? Bildiğinden daha da çaresizim!//

 

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

11.02.2014

 

Şiirime ses olan değerli kardeşim Nurefşan’a çok teşekkür ederim.