Komşu Kızı

KOMŞU KIZI    (II)

Sen hep anne olurdun ben de daima baba 
Evcilik oynamayı nedense pek severdin 
Bebemiz uyuyunca başın yaslayıp bana 
"Ah bütün bunlar bir gün sahici olsa" derdin 
   
Ellerin saatlerce ellerimde gezinir 
Gözlerin gözlerime pek mânâlı bakardı 
Minik muhayyilende ne kurardın kim bilir 
Şüphesiz sende aşkın ilk filizleri vardı 
    
Nihayet komşu kızı ümitlerin yeşerdi 
Yıllar vaad ettiği hediyeyi sunmada 
Gülüşün güzelleşti göğüslerin belirdi 
Bir esrara büründün on üçüncü baharda 
    
Güneşin öpüştüğü mor ufuklar değişti 
Çapkın bir gülüşle ay dans etmekte semada 
Rüzgârlar kulağına ne fısıldar bilmem ki 
Besbelli minik kuşlar senin için havada 
    
Sal dağıt saçlarını bahar yeli okşasın 
Herşey bir başka güzel herşey pek tatlı bu gün 
Vallahi komşu kızı eskisinden başkasın 
Bu gün bayram olmalı ya da mutlu bir düğün 
    
Sol göğsünün altında bir şeyin attığını 
Neyin ne olduğunu ilk kez bu gün farkettin 
Bir ılıkça lezzetin merak ettin ardını 
Oyuncak bebekleri çocukluğu terkettin 
   
Saraya denk o evin kapısı şimdi örtük 
Nerede halı diye yere serdiğin kilim 
Evcilik oyunları geçmişte kaldı artık 
Sen mahsusçuktan anne ben de baba değilim 
    
Görmeden parmağında bir gün bir altın yüzük 
Toprak olmaktır benim Tanrı 'dan tek dileğim 
Zaten yüreğim böyle ezelden beri ezik 
Sen sahiden anne ol ben sahiden öleyim 
  
(Babaeski - 28 Şubat 1975)

Zekâi BUDAK