Olabildiğince Masum

Bağnaz yalnızlıkların

Nur yüzlü kadınları

Dipsiz bir kuyunun etrafında

İçlerinde derin bir hazine.

O acı ki

Kavurdu yüreklerini

Şeytani iklimlerin

Kurak ve bakir çölleri…

Boş elleri ve

Parlayan gözleri

Suskunluğun nezdinde

Terk edilmişliğin gölgesi.

Haşin med-cezirlerin

O fırtınalı esareti

Sıkılgan ve üşengeç ruhların

Kadim sessizliği,

Kan kusarken

İçilen kızılcık şerbeti.

Vakur, naif ve asil

Kirli dünyanın

Kirlenmemiş Meryemleri,

Çoktan çarmıha gerildi kötülük.

O aşk ki;

Kurtuluşun müjdecisi

Sırra kadem basmışken nefret

Bağrındaki o korunaklı şefkat

Olabildiğince masum

Nezdinde o ışıltılı tılsımın.