Çocukluktan Yadigar

Karda kışta yerli yersiz

Yaz sıcağında

Bir bahar vakti,

Anlardan ömürlük

Günlerden sensizlik.

Ey ahir zaman

Belli ki bitimsiz,

Yoz varlıkların ıssız yalnızlığı

Kadar bakir ve kalıcı

Yadsımayacağın nice düş kırıntısı

Hanidir ulaşıp ulaşacağın

Varsın nihayete ersin

Baki kalan onca hatıra

Onca eksilti.

Eksilmek kadar müphem

Sonsuzluk kadar iklimsiz

Adı var ya da yok

Başı var sonu yok

Yine de esareti sürer

Olabildiğince kayıp mecalin

Sür git onca gaye

Avuç içi kalbe sığdığı kadar.

Adsız ülkelerin saklı insanları

Kadın erkek

Tükenmişliğin kucağında

Yana yakıla ağlar sabah vakti.

Geceler gebe hüzne

Hüzün eşlik edebildiği kadar

Tek bir sitem dahi

Neye yarar.

Senden taraf

Sana taraf

Biraz yanık biraz kof

Bir o kadar asil ve heybetli

Yoldaki çınar kadar.

Aydınlık ve saf yanım

Bitimsiz kaldı

Çocukluktan yadigâr.

Öğretiler en az sevgi kadar

Kopamadığım o çocuk yanım

Güllerin rengi

Karanlık en kâfir

En soluk düşman.

Devşirme çocuklar

Dünden miras

Sünepe sanrılar

Hey gidi hey koruk hayaller

Müphem çoğunluğun

Sakladığı o sancılı yarınlar.