Adın şarkıların nakaratlarında yazılı,

Dilime dolanır durmadan hem söylerim,

Hem de dinlerim…

Bilirim hikâyeni,

Nasıl sevdiğini, uğrumda dönen dünyanı,

Hepsini bir solukta okudum…

Okudukça daha çok sevdim seni…

Ve tanıdıkça seni nice şiirler yazdım.

Bitmeyecek sevdanla başlayan,

Sonsuzluk olmasa da büyük aşkınla biten

Sen… Yine Sen…

 

Tutamasam da ellerini

Bakamasam da gözlerine

Acıyan, kanayan yaralarıma iyi gelmiştin.

Farkında bile değildim belki…

Ne çare, yüreğime düştün bir kere

Dönüşü yok bu yolun…

Öyle seviyorum ki seni,

Asla vazgeçemem,

Sensiz bir dünya düşünemem

Hem inkar etme, sen de deliler gibi seviyorsun!

 

Dönüşü olmayan tüm çıkmaz yollara inat

Sabah şafakla beraber

Her yol geceye çıkıyor

Kahrolası gece...

Kral kesiliyor karşımda,

Karanlıktan korkarım ya

Yaralarıma tuz basar vicdansız geceler…

 

Gözlerim takılır yıldızlara

Hepsi de donuk, niyetleri yok kaymaya

Sanki kuyruklarında ben asılıyım

Öyle ya… Bir ben miyim hayatı kayan

Kendi ateşinde kendini yakan

Etrafını aydınlatamayan tek zavallı ben miyim?

Ya da sevmeyi öğretemeyen çaresiz…

 

Geceler seni bana getirse, doyamam ki

Sana doyamadığım her gece olur bana karabasan

Sevgin ben de öylesine ağır ki

Yere göğe sığdıramam seni

Ve ölesiye aklımdasın ne yapsam

İçimden söküp atamam.

Her nereye baksam oradasın

Bazen sanki denizin derinliklerinde,

Bazen de gökyüzünde bulutların üstünde

Mavinin her tonunda ve aldığım her nefeste

Sen varsın ne yapsam vazgeçemem.

Sen yine sen…

Ve bu sabah uyandığımda yoktun yanımda

Göz kapaklarım şişmiş,

Göz bebeklerim adeta patlamış ağlamaktan

Gözyaşlarımda yok olup gitmişsin

Hal bu ki seccadem olmuştun baş koyduğum

Şimdi de orucumsun?

Madem sana kavuşmanın başka yolu yok

Ve ben…

Senin iftarında, orucumu seninle bozacağım…

Seninle…

Evet..

Sen.. Yine Sen…

 

Mustafa KARAAHMETOĞLU

19.10.2014