Bensizim Sensiz !

Çok kötü hissediyorum kendimi!

Üstelik oyuncaklarımı kimin kırdığını da bilmiyorum.

Yenisini almaya gücüm yetmiyor.
Eskilerini tamir edemiyorum.

O kadar çok parçalanmış ki her biri,
Neresinden tutarsam tutayım, elimde kalıyor. 

Tamirle geri gelmiyor hiçbiri!

Bir tek sen vardın hayatımda!

Oyuncaksız da olsa oynayabildiğim,
Çamurdan arabalar, çöpten evler yapabildiğim!

Bak,
Akşam oldu ve bütün çocuklar evlerine gittiler. 
Bir ben kaldım, sokakta.
Bir benim, tek başına dünyada!

Kocamaaan evler var, içinde olmak istemediğiiim. 
Vitrinler,oyuncaklarla dolu oynamak istemediğim.

Yıldızlar,
Yıldızlar, sönük bu akşam gözlerim gibi! 

Bütüüün gezegenler de döküldü yere, yüreğim gibi.

Donuyorum,
Donuyorum bu akşam, çığ altında kalmış dağcılar gibi.
Evlerimiz olsaydı,aynı avluya açılan.
Çok korktuğumda, tıpkı bu akşam olduğu gibi!

Bir çakmak ışığında gelirdin,
" korkma! " derdin,
"ben burdayım ,yan odadayım"

Bağırdığımda duyacağından emin!
Elini yüreğimin,
Üzerinde hissetmenin,
Güveniyle kıvrılırdım!
Bütüüün kırılmış oyuncaklarımı tamir ederdin.
Beni yine,küçük bir yavru kedi gibi döşüne belerdin.
Uyu!
Hadi uyu!
"Uyu, çirkinim" derdin.

Ve ben, dünyanın en güzel kız çocuğu olmanın, güvenciyle uyurdum.
Yüreğinde ,büyürdüüüm, büyürdüüüm, büyürdüm!

Ama şimdi,
Çoook, çoooook, çooook !
Bensizim, sensiz!

Bak!
Bak, bebeğin korkuyor,
Bebeğin üşüyor,

Bebeğin, dalından düşüyor ,kimsesiz!