Yar Nerdesin, Hicranın Sesisin!

Sessiz sokaklar
solgun sensiz ne bizarlar
 Artık ne bir kuş sesi var ne de şevk ey yar
 

Dağlayan
hasret yüreğimi hüzünle bağlar
Şimdi halime kim yanar hicran içimde nar

Ne sevda
yüklü yürürüm ve ne de ölürüm
 Hayatın bağrından neşet eden sürgünüm
 

Mahkûmiyeti
iyi bilirim özlemi yâd ederim
 Kimseye söz etmeden nefeslenirim üşürüm

Neye meftunum
ve kime ram olan adayım
 Ruhumun kanatlarında hala ben yastayım
 

Kalbi
umutlarımla niyazdayım ve nazdayım
 Ve ömrün kalanında hazanı koklamak yatım

Sen nerdesin
ve kimin deminde kafestesin
 Sen sessiz çığlığın hicranını nerden bilirsin
 

Ne bir busesin
ve ne de aşkın erdemindesin
 Sen kalp sesiyle terennüm edilen bir naifsin

Ey zaman
ve ömürde kalan anlamlı heyecan
 Artık geçip gidiyor dizlerden derman ve kan
 

Ne kadar
nazar etsen de temaşa etmiyor can
 Zaman içinde yeniden dirilmek için uğraşır an

Sanırım
sana elveda deme vakti geldi çoktan
 Ve şimdi hatırında ne kaldıysa korkmadan an

İşte hala
kan akıyor damardan aşk umutken
 Ölüm seansı yakınken dirliğim elemle bir dem

Mustafa Cilasun