Akreplerim

Hep bekleyiş

Adını koyamadığım

Heyecanlarımdan sabır,sabırlarımdan mum

Bir yatırın ayak ucunda

İçimde ki aşkla tutuşturduğum

Bulutumsu bir bakış

Özlemlere su kattığım

Derdini yüklenip göçerken kuşlar katar katar

Gülümsemeler zora ki

Sevmeler alışkanlıktır

İtiraz etme,sus

Bastığın bakir toprak değil

Yenilikçilerin

 Mükerrer izleridir

Sahne biter

Kostüm değişir

Alkışlarım acıyana kadar avuçlarım

Çoğaldım,çağladım taştım sanırım

Oysa aynı oyundur

Her perdede  uydurduğum

Misaller menfidir

Sağlam taş duvarları vardır iyimserliğimin

Aşk gibi iki yüzlü, aşk gibi pervasız

Uyanır akreplerim derin uykudan

Sakın bir daha kimse

Sol yanımı silkelemesin 

ÜMIT SEYHAN