Kaçıyorum Korktuğum Şeye Doğru

Korktuğum şeye doğru kaçıyorum

Tırnaklarımda çürümüş parçaları kadavraların

Korkular çareler doğururdu hani

Canlı bir hayalle hiç karşılaşmadım

Yürüdükçe kirlendim

Toprak kanı emmiyor neden

Günahsa günah işte

Yağmura karşı koyamazlar bahanesiyle

Kelebekleri avuçlarımda terlettim

Askıya asılmış asilliğim

Yanında bir kova

Damlayan tavanın  tam altında

Usulca yayılıyor sessizlik verem gibi

Kara kara lekeler beyaz duvarlarda

Firara yeminliyim

Bir kıvılcımlık canı var ormanların 

Kızdığım eller değil ben kendimim

Kime verecek can parasını ayazlar

Vurduğu çiçeklerin

Topallamadan kabalıkta ilk kez

Yırtığından çıkıyor ayakkabılarımın

Nasırlı parmaklarım

Ucube her düşün vurup başını

Asıp boyunlarına baltaları

Kaçıyorum korktuğum şeye doğru

Ümit Seyhan