Gelsin Elimi Sıksın

Alın açık, başım dik ayakta duruyorum.
Esip karayel gibi, yıka bilirse yıksın.
“Kaç çeşit yüzün vardır” açıkca soruyorum,
Düşünüp içindeki kısır döngüden çıksın.
 
Sevgi değil fasat var yüreğinin zarında,
Her nasıl bakıyorsa! ne görmüş nazarında,
Dört nala koşmaktayım insanlık pazarında,
Bu onun son şansıdır gönül gözüyle baksın.
 
“Helâl sana” diyorum değişmeyen Ayser’sin,
Ayak takımı değil, hakkını Allah versin,
Yerle yeksân ederek ayak altına sersin,
Ya da çok geç kalmadan gelsin elimi sıksın…
 
Ayser ÖZBAKIR