Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
SARSINTI SARSINTI
08.11.2014 · 1.948 · 0 · Tahmini 1 dk okuma
Yıldız Yazı 09.11.2014
(0 oy)

Bir Kaç Koyun Kaldı Pazara Düşmeyen




Kurban edilmeli birkaç çocuk sesi,
-Ki o zaman 
Tanrı’ları gülmek doğuracak bacak aralarından...
Onlar,
Gittiler ya!
Sırtlarında yitik bir ülke...
Ağır olan yükü değildi,
Elbet ayakları altında ezilenin...
Onlar ,
Eğilir ancak dağ ananın eteklerine...




-biraz bizden çal dostum!




Siz,
Sürgün edilmemiş halkların,
Özgürlük türküleri ile gelin,
-ki o zaman 
Tutalım dağları ellerinden,
Yeşerelim yağmur düşmeyen topraklarda,
Diline Güneş takmış tohumları sevelim saçlarında
Sürelim boz öküzü toprağın hakkı için...

İşçi Tulumu mavisine sürün; 
ayası memleket kokan ellerinizi...
Birinci sınıf insanların;
çokluk İstanbul ve Ankara’da,
bir küfür gibi düşen yosma kaldırımlarına...




-ne o ağlıyor musun?




Ağlamıyorum -ki...
Gemilerin çok uzaklarından bir okyanus tuzu düşer gözüme...
Martıları, 
vapurların elveda çığlığında uğurlarım, 
Dizlerini döven bir ananın grev rahmine...

Sonra karaya vuruyor ayaklarım...
Burnumda sıcak mermer kokusu,
ve ayaklarımın hakkından geliyor marksist kaldırımlar...
Dur bi!
Bir kaç kül ıslatmalı bu tablada,
İzmarit grisi bir tütün daha sarmalı bu gelişe...




-kaç kere söyledim lafını bölme!




Ne diyordum?
Çocuklar ! 
-ya!
Ayaklarının tozuna bağlı bir kırlangıç kanadı,
Onlar,
Gittiler!
Öyle gülüşlerinde yağlı bir urgan...
G/örmeye yol biriken göç şehrine...
Namlu eşgaline cüzzam,
Gözleri yalın ayak büyür mermilerin sesine...

Kurban edilmemiş bir kaç çocuk kaldı mı bizden başka...



Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Bir Kaç Koyun Kaldı Pazara Düşmeyen

SARSINTI SARSINTI