Bir Masal Olsa Yaşamak

Kirlenmiş ayıpları saklıyor koynunda güneş

Göçmen yalnızlıklar sürüyor insanlar düşe

Bağrımda eski bir aşk sızısı asil yalnızlığım

Alınyazıma rüzgâr çarparak suya düşüyor

En büyük öfkeler tetiktedir ozan göğsümde

Elemlerin kasvetli dokunuşları var gönlümde

Hangi dolunay saklar ki isimsiz kötülükleri!

Sevgiyi kaybetmiş insanlar duçar yüreklerinde

Bir masal olsa yaşamak şimdi, tüm dağlarda ateş

Islak çimenlerde yürüse insanlık, dost ve kardeş

Sarılsak birbirimize, kirli sarayları eritse ah güneş!

Yürüsek bir suyolunda, sevgi ve sevda olsa bize eş

Kapanacak bu devir de, mavi seherler açacak yüzlerde

İhanet yazgımız olmayacak, salacağız öfkeyi denizlere

Arzular çiçek açacak tende, yine sevişeceğiz gerçeklerle

Bu yanılsamalar da tarih olacak, özgürce güleceğiz yine

Korkunun elem mezarlığını bassa da her gece çakallar

Adaletin terazisi şaşmaz, sevgilerin toprağıdır ilkbahar

Her gün yeni umutlar açar gönülde, tükenmez sevdalar

Geçer zaman, döner devran, Allahın adaleti yakalar…

Selahattin YETGİN