Yazmayı da Bıraktım

Şiir eşsiz nadide öyle mahzun öyle saf;

Sanatların içinde taraf tutmayan taraf;

Nasıl kolay sandılar süslü püslü iki laf;

Anlattık, anlamaza kızmayı da bıraktım;

Böyleleri yüzünden yazmayı da bıraktım…

Şiir nedir aç oku önünde sayfalar var;

Şairlik gemisinde ne yiğit tayfalar var;

Dediğimi anlamaz odunsu kafalar var;

Bağlanan düğümleri çözmeyi de bıraktım;

Böyleleri yüzünden yazmayı da bıraktım…

Hani vezin diyorsun dağa kaçtı diyorlar;

Yazdıklarım rengârenk çiçek açtı diyorlar;

Kova kova su verdim inek içti diyorlar;

Kafayı olur olmaz bozmayı da bıraktım;

Böyleleri yüzünden yazmayı da bıraktım…

Kiminin unvanları yaza yaza bitmiyor;

Şair, yazar, güftekâr, araştırmış yetmiyor;

Bu çoban bu sürüyü kaval ile gütmüyor;

Bulsun adet yerini çizmeyi de bıraktım;

Böyleleri yüzünden yazmayı da bıraktım…

Ne demiş Necip Fazıl ne söylemiş dilleri;

Mehmet Akif ağlatmış kalem tutan elleri;

Kovduk gönül şehrinden bülbülleri, gülleri;

Bu yüzden şiirlerde gezmeyi de bıraktım;

Böyleleri yüzünden yazmayı da bıraktım…

Ali ALTINLI – 16/11/2014

Saat: 14:23