Kilitsiz Zaman Hapishanesi Hayat

Geçmişin eşiğinde oturuyorum bazen

Etrafımda eskimiş yüzlü insanlar

Kendini arıyor kimi, bilmiyor kimliğini

Ben kendi derinliğimde kaybolur iken

Düşüncelerimin siyah perdesinde çocuklar

Bir çocuk dilini kaybetmiş emdiği sütten

Unutmuş testiden su içmeyi susayınca

Şaşkın ateşler içerisinde yanar iken

Diz çöküp bütün unutulmuşluklara şimdi

Bir kulübe olsa hayat, içinde dilsiz insanlar

Yağmur yağsa dışarıda, yüreklerde ateş

Doldursak hayatın içerisini, tükenir iken

Yalnızlık hazin düşünüş, yaşamı özler iken

 Tükenişi oynuyoruz sahnede, tükendik içten

Kilitsiz zaman hapishanesi hayat, tükendi dem

Fısıltılar çığ oldu, mevsimler kaybolur iken

Boğulduk gözyaşı kuyusunda, hüzne sır olduk

Yittik sevginin çukurunda, sevgiye duçar olduk

Ayrıldık kavuşmalara, sevgilere kangren olduk

Gerçekleşmeyen düşlerin uykusunda ruh olduk