Çık Gel

Tutunduğum el sen, gözümde fersin,

Döktüğüm yaşlarla akmadan çık gel.

Binbir dileğimden birini versin,

Gözlerim nâmerte bakmadan çık gel.

Hayat benden yana çok hain baktı,

Nereye gittimse çelmeyi taktı,

Tam küle dönmüşken bir kibrit çaktı,

Beni yeni baştan yakmadan çık gel.

Ellerinden çıksın en son fermânım,

Tükendi mecâlim, yok ki dermânım,

Azrail göz kırpar bitti zamânım,

Can kursakta bekler, çıkmadan çık gel.

Ayser ÖZBAKIR