Edebiyat ve Kültür Platformu
Elif Elif Diye
Güneşin, son batışışının mâbedindeyim.
Kardelenlerin güneşe hasretinin son demin'deyim..
Duaya açılan seherin kapısında köleyim, efendim,
Sessiz gemiler geçer mavi pancurlu pencerelerde ,
Derya/yı taşırken evrene ârafın en kuytu ,seher'indeyim.
Felek ezgi çalsın ,rüzgar senfoni
Güller hûşu ile açarken bu rîim ,hiç bozulmasın .
Naif,damlalar yaprakların ince çizgilerinde,toprağa yol alırken sessizce .
Ellerin yüzlerde nura bulandığı ,demler bu demler ..
Yağmur taneleri ,güle amberi harmonilerken ,
Karaburun dağlarında pamukcuk açar bembeyaz
Yedi çeşit kekik var / ki ,buram buram ne hoş raihası
Ben bir"ceylan gördüm .
Gezer "elif elif diye "vurma avcı vurma ne olur.
Gözlerinde "ben varım...*.*
Bu çektiğim ağrılar ömrümden çalan,günahlarıma keffaretmi?
Ey ! Vefa ; Ey cefa ,hanginiz dünyaya cok yakıştınız ?
Ey !Dünya nerdeydi/ki sefan ?
Ey !Vuslat unuttunmu beni ?
Yoruldum ,çok yoruldum yaprak döktü ,her yanim ,her yanım hîcrân...
nurcihan
Elif Elif Diye başlıklı yazı **nur** tarafından
02.12.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.