Gözlerime Bakıyorlar

1.    

Yar...
Ne söylesem
Annem ve babam

Tepki vermiyorlar
Garip bir endişe içinde

Gözlerime bakıyorlar
Kimi zaman

Sen daha iyisini bilirsin

Diyerek susuyorlar
Her ne hikmetse

Aynı hayatı benimle

Birlikte yaşamıyorlar
Kendi dünyaları içinde

Kaybolup gidiyorlar,

Hüzün ve hicranla

Nefesleniyorlar
Bu durum karşısında

İçim acıyor,

Bir şeyler yapmak istiyorum

Hiç fırsat vermiyorlar
Yeter ki sen oku

İstikbalini kazan,

O bize yeter,

En büyük iyiliktir

Diye gönlümü alıyorlar
Aynı lisanı

Ve aynı zamanı

Yaşadığımız halde

Niçin bu kadar

Sabır ve tahammül

İçinde davranıyorlar
Duydukları

Ezan sesiyle irkiliyorlar,

Sanki o an

Kendilerinden geçiyorlar,

Sessizce gözlerinden bırakıyorlar...

Mustafa Cilasun