İptila

Ay tutular

Hakikatle körebe oynar  insan

Kimsesiz bir yemini peydahlar diller

İpek örtü gibi kayıp gider hayat

Ve linç edilir hayaller

Eğilir Elif

Boşluğu  derinlik  sanar  şakirt

Yutkundukça genizleri yakar  illegal nefesler

Çoraklaşır ruhun ülkesi

Ve öfkeli sularını kabartır  nehirler

B/atar fecrin kalbi

Yıldızları dökülür gökyüzünün

Yaralara okunur ayetler

Zılgıtsız bir  ağıt yüklenir Kudüs

Ve görünmez kelimelerle yazılır hayaller

Ağırdır imtihan

Ki üç beş günlük gölgeliktir hayat

Sustukça kuytulara siner soluklar

Zulada birikir ahir zaman neşesi

Ve başlar U dönüşsüz yolculuklar

Can yanar

Durmadan güneşe üfler  yarasalar

Yüzlere çöker bir kızıllık

Küfesi devrilir  sabırsızların

Ve aydınlığın koynunda sabahlar karanlık

.

.

.

.

nlık