İstanbul Gibiyim

İstanbul gibiyim
Bir yakam maziye uzanır
Diğeri hayallerime.
Sizler öpün ey martılar
Ütopyaların gözlerinden benim yerime.

İstanbul gibiyim
Arka sokaklarımı kimseler bilmez
Herkes beni cafcaflı yüzümden tanır.
Bilseler çöl yangınlarımı
Âlem insanlığından utanır.

İstanbul gibiyim
İçim içime sığmaz
Her gün dolup dolup taşmaktayım.
Marmaradan, Haliçten
Ege'ye ulaşmaktayım.

İstanbul gibiyim
Raks eder sûkûta bürünen her bir hayalim.
Sen söyle, bu bendeki beni hangi köhne şehirlere süreyim ?
Kızıl gözlerini, kız kulesine diker sabahın en köründe
Yedi tepeden  bu sevdalı yüreğim.

İstanbul gibiyim
Sur'larıma gömdüm bütün sır'larımı.
Ayasofya gibi öz yurdumda mahzun ve kederliyim.
Savaş mağduru Suriye'li bir mülteci kadar
Ütopyalarımla öz yurdumda yerliyim.

İstanbul gibiyim
Durmadan kanamakta yaram
Kanatmakta hainler.
Sularımı yarmakta
Sarhoş kaptanlı irili ufaklı çılgın gemiler.

İstanbul gibiyim
Karacaahmet kadar sessiz
Karacaahmet kadar feryadım dinmez.
Giden gitti ey yaralı yüreğim !
Bekleme ! Gidenler dönmez.

Halis Kandemir