Sığınmak Karanlığa...

Beklemek umarsızca ve yadsımadan sevdayı

Hani döner de gelir diye bin bir umutla

Ve yüklü iken onca serzeniş

Ererken başın ta arşa.

Vazgeçmeyi denemedim sanma

Hem de defalarca

Bırakıp gitmek keşke bu kadar kolay olsa

Olmazın oluru benimki

Sığınmak ve kaçmak kendinden

Yaşlar dökerken bucağında, kucağında.

Mümkün mü söyle aksi

İstediği kadar cebelleşse de mantık yürekle

Kan kussam da kızılcık şurubu içtim diye

Saklasam acımı tırmalarken sessizlik bağrımı.

Karışmak geceye o silik gölgemin nezdinde

Dalıp dalıp gitmek uzaklara

Sürüklenmek belki de beyhude bir yakarış

Aksi ne mümkün bir o kadar yakıcı bir bekleyiş.

Sığınmak karanlığa

Sığamazken yere göğe

Korumak o küçük dünyamı

Görüp göreceğim en büyük acı.

Yaşamak adına, ölümün tadında

Nüksederken sancı azalmak zamanda

Alıp gitmişsin başını bir defa

Uzaklardasın ellerim iki yanımda

En dibinde yenilginin çöken tortusunda.

İmkânsızı istemek tek suçum

O siyah gölgeler tek sırdaşım.