Edebiyat ve Kültür Platformu
Tek Bacak
Sıradışı bir şey değildi yalnızlık.
Kolay giyilen elbise gibiydi cepleri olmayan.
Önce elleri üşüyor insanın,
Sonra yılları intihar ediyor mevsim mevsim.
Yak bir mektup daha deniyor;
Küllerinden medet umuyorsun sonunda.
Dibi tutana kadar kaynıyor yürek,
Zehir oluyor kalbinle içtiğin bir bardak çay.
Sinirlenip kırsanda o sabah gökyüzünü orta yerinden,
Yine parçalanan yanların topluyor etrafa saçılan umutlarını.
Yeniden doğmuş gibi oluyor insan,
Etrafına baktığın herşey herkes lezzetsiz,
Şarkılar acımasız elinde simit varsa uçuyor martılar.
Her oturduğun iskemle kırılıyor,
Dar geliyor ayak sürdüğün mekanlar zor geliyor şehir.
Sıradışı bir şey değildi yalnızlık.
Meşakkatli yoldan taşınan su testisi gibiydi kırılmayacağı sanılan.
İnanmalarımızın teslim oluşlarımızın,
Belki de yüksek merdivenli sevişlerimizin aynaya düşen suretiydi.
Ne farkederdiki,
Ben artık yıldızlara bağdaş kuramıyorum.
Ayak uçlarıma düşmüş doğduğum heyecan.
Bazen mum ışığı bile fazla geliyor gece düşüme.
Tek bacaklı ruh olmaktı yalnızlık.
Oldum !
Perdeler kalkınca ve tüm ışıklar hep birden sönünce.
Bulent Kaya
09/12/2014/Bursa
Tek Bacak başlıklı yazı YuReKiKLiMi tarafından
09.12.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.