Kendin Ol

Kendin ol dedi adam

Kendin ol

Nasıl olacağını söylemeden

Başlayacağım noktayı göstermeden

Kendin ol dedi sadece ve gitti.

Aforizmalarım kaldı elimde

İlk başladığım yeri bile bilmeden

Bir nevi yağmura ıslak demek gibi.

Yorucu,

Soğuk çirkin lanet birşeydi şu sessizlik.

Yüzün keder yüzümüz hüzün

Bir tutam güneş kefareti busenin.

Yarasa gibi gece konuşuyorum

Bırakamadım nadasa/ küf her yanım

Belki Korkuluk gerek içimdeki adama.

Düşünmek !

Hala düşünüyorum.

Sınıf geçmek zor bu yürekle / ama adam kendin ol dedi ve gitti.

Kendim olursam ;

Arkamda kalacak kendisi olmayanlar/.

Olmayacak alıştığım gürültüler/

Sonrası sessizlik.

Kendin ol

Dedi ve gitti adam /

Bülent KAYA