Ölümü Okur Gönül Kapısı -hece-

Dil lal olur sukuta erer bak gönül konuşur

Arama sen nedensiz neden boş yere sebep

Boş yere gider mi o meçhule ak gidenler

Ummanda zerreleri okur gönül kapısı 

 O Meçhule gidenler o Resulü sevenler

Yer altında hiç çıkmaz sokağıma bakanlar

Çıkmaz sokak içinde gönlü biz kapatanlar

Umman da adımları okur gönül kapısı 

Gönül kapısını sen açmazsan muamma

Zahmetsiz olur mu hiç vuslata yar kavuşma

Dar olur geniş kapı bilmeyene sen kanma

Umman da bakışları okur gönül kapısı 

Gönlünün kapısından aç gir ömür uzanır

Zaman iyimi olur kötümü kim ne bilir

Acının mevsiminde yaşamayan ne bilir

Hüzünlü ağıt kokar düşsüz rüya görmeyen

Umman da düşlerini okur gönül kapısı 

Kaypak gönül geleni bekleme o hiç gelmez

Gülmek için aç gönlü yoksa hiç yüzün gülmez

Anlamazsın ahiret için can seveni

Umman umman ölümü okur gönül kapısı 

Kul Mehmet der ki sözler aslanın mı ağzında

Dipsiz o yamaçlarda kuyuya kim koşuyor

Hasret sokaklarında kim nasılda yaşıyor

Mazisi silik olan kimden yardım istiyor

Ummanda mazileri okur gönül kapısı 

Mehmet Aluç