Asmaya Götürün Beni
Bir kere gösterin cananı bana
Sonra da kesmeye götürün beni
Bir hatır sorayım gurbetten ona
Sonra da susmaya götürün beni.
Koparıp bağımdan hicran gülümü
Sunmak için ona terkettim ilimi
Dinleyin, inleyen dertli dilimi
Sonra da kısmaya götürün beni.
Zehirden badeyi sunarken hayat
Araya kurulmuş sanki bir sırat
Koşayım rüzgâra birden son sürat
Sonra da esmeye götürün beni.
Gönlüme vurmuşum ateşten bir gem
Doldurur ruhuma binlerce elem
Reva mı sorayım bu kadar sitem
Sonrada küsmeye götürün beni.
Son defa çıkarken titreyen sesim
Sanki alev olur o dem nefesim
Başıma geçirin idamlık fesim
Sonra da asmaya götürün beni.
(
Asmaya Götürün Beni başlıklı yazı
Nuri Baş tarafından
21.12.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.