Sen Olmadan

Yokluğunda bu yürek ıssız mezarlık gibi

Ölümün sessizliği kol geziyor her yerde

Bir kuyuya düşmüşüm görünmez hala dibi

Sarıyor şu ruhumu sensizlik perde perde. 

Ne ay doğar ne yıldız, karanlığa kesmiş yüz

Bir kuyu ki ses düşse, düşer boşluğa sessiz

Yaslandığım her bir taş dilsiz ve gürültüsüz

Kuşatır şu bedeni her yer ıssız mı ıssız. 

Yıllarımın ardından o hayalini alıp

Ölüm sessizliğinde zamanım akıp gider

Düşüyorum derine bin derde daha dalıp

Ayrılığın ateşi  her şeyi yakıp  gider. 

Dolaştığım  yerlerde seni arıyor elim

Her şey bana yabancı, bir boşluğu yokluyor

Ne bir umut ne ışık… Bir duadadır dilim

Gel artık ne  olursun sensiz kalbim tekliyor. 

Nuri Baş