Hatıranın Kokusu

Hüzün yağmurları sarmıştı sokakları,

Dolmuştu bugün yağmur.

Sokak lambasının altına hışımla iniyordu damlalar.

Ve ıslanan bir adam...

Elleri üşüyordu, saracak bir el yoktu.

Ayakları titriyordu, onsuz bir adım atamıyordu.

Hiçbir şey görmüyordu gözleri, göz bebeği yoktu zira.

O yoktu.

Yaralıyordu bedenini.

Dünya bu kadar çirkin miydi?

Yoksa her şey onda mı güzeldi?

Yağmurda saklıydı sevdalar.

Bu havanın böyle kalmasını,

her damlada onla ıslanmayı

Ne çok isterdi o adam.

Gözlerinle ısıtmanı isterdi, üşüyen yüreğini.

Yağmur damla damla yaşlandırıyordu maziyi.

Sakın durma yağmur!

Akan gözyaşlarına karışarak ıslat toprağı.

Islat!

Belki hatıraların kokusu ona da gider.