Artık tutunmuyor afili yıldızlar çatılarına,
Sebat göstermiyor mehtap.
Artık denizler edasını semadan almıyor,
Hüzün kokuyor topraklar.
Artık sevdayla neşredilmiyor çeşmeler,
Boğuyor yudum yudum.
Artık geceler karanlığa gebedir,
Hüsrana meyletmiş yazgılar.
Artık ne takat ne de sıhhat kaldı feryada
Atılan her düğüm muamma.
Artık hoşça kalınmıyor bu diyarda.
Mutluluk alargada,
Bırak ölüm gelsin ala.
Artık zelzele yaratmıyor ne tenin ne gözlerin,
Harabeye çevrilmiş yüreğim.
Artık ne sevmeyi arzuluyor insanlar ne de sevilmeyi.
Artık aşklar mazide tozlanmış, 
Artık bir sevgi yığını.

                              Ersin MEMİŞ