KEMANCI
Gitme dur kemancı benim için çal ,
Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık in/cin uykuda
Yalnız ikimiz uyanığız birde gölge gibi köşede evsiz punkçu serseri
Her sokak lambası sanki koca bir dev gitme çal kemancı
Açmadı bu mevsim açmadı güz gülleri gurbette
Güzel günler kırkikindilerde unuttu beni
Sabrım tırpalandı beklerken zamanın muştusunu ,
Çal kemancı anlar seni bu ıslak kaldırımlar
Utanma yere koyduğun şapkan/dan puslu kaldırımlar utansın sen utanma
Dalga dalga yayılan kemanının nağmelerinin ritualinde buldum kendimi
Kemanının her nağmesinde gözyaşlarımın sus çekilmiş hıçkırıkları var
Çal hicrân ağlaklarıma dokunsun notaların hisyanıma bir bir
Anlamaz hiç kimse seni benim gibi
Nakus/ların sesi inliyor kulaklarımda
Avuçlarımdaki çatlaklar tomurcuklara gebe alkışlarken seni
Kırnmızındamıtır avuçlarım
Gül sunar ellerim kemanının nağmelerine başımın tacı kemancı
Bu kaçıncı sürgünlerim kilitlendim efkarın küf kokusunda
"Pina_Bausch tiyatrosunun sisli sahnesinde hüzün sahnelenir yine
Perdenin her açılışında içimde yeniden serzenişler var
Gri sislerin içinden havadaki bu demir yığını (~Schwebebahn~) tranway her geçtiğinde
Dalmışım yine penceremdeyim
Ufak tefek japonlar neyin meraklısıysa durmadan resmini çekerler
"Adolf Hitler/in yüzü gibi buz bu soğuk demirler
Kemancı sen çal belki kütükte silinmiştir kimliğim o asil soyum
Hepsi kayboldu _~Scwebebahn~_dan nehire düştü tahta bavulum
İçinde vatan kokan mektuplarım hasret şiirlerim vardı
Gözlerin ,kemancı biçimemiş hüzün tarlası gözlerimle kardeş sanki
Kadere sitemlerim var al onlarıda ekle mahsun gözlerine
Ağlak bir annenin çocuğuna gözyaşıdır keman/ın
Yaşayacak daha kaç ömür kaç bahar kaldı kemancı çal
Zaman kurşun döker naif yüzlü çocuklara
Acılar hezar doğurur oldu çocukların gözleri
Analar ağıt yakar kına diye çatlayan kuru ellerine
Çivitli değil anaların ninelerin tülbendi
Yıkar gitmez yaşmağının ıslak isli lekeleri
Toprak gevşetmiş bağrını dahada can ister kemancı
Boynunu bükmüş laleler güller solgun
Dağılmiş kırlangıçların sevgi aşk dolu yuvası
Savurmuş şîmâl rüzgarları yedi düvele
Ahı kaldı şimdi bizlere
Güneşe siyah tül çekmiş kırlangıçların şahı _"Sîmûrg
Bu yüzden yıkıldı gönül kalelerimiz
Civitli değil anaların baş örtüleri yıkanır gitmez kanlı gözyaşları
Çal kemancı çal
Kemanın "piri Farid -Farjad gibi çal ağlat kemanını kemancı ................................../
(
Kemancı başlıklı yazı
**nur** tarafından
26.12.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.