KEMANCI 



Gitme dur kemancı benim için çal ,
Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık in/cin uykuda 
Yalnız ikimiz uyanığız birde gölge gibi köşede evsiz punkçu serseri 
Her sokak lambası sanki koca bir dev gitme çal kemancı 
Açmadı bu mevsim açmadı güz gülleri gurbette 
Güzel günler kırkikindilerde unuttu beni  
Sabrım tırpalandı beklerken zamanın muştusunu ,


Çal kemancı anlar seni bu ıslak kaldırımlar 
Utanma yere koyduğun şapkan/dan puslu kaldırımlar utansın sen utanma 
Dalga dalga yayılan kemanının nağmelerinin ritualinde buldum kendimi 
Kemanının her nağmesinde  gözyaşlarımın sus çekilmiş hıçkırıkları var 
Çal hicrân  ağlaklarıma dokunsun notaların hisyanıma bir bir 


Anlamaz hiç kimse seni benim gibi 
Nakus/ların sesi inliyor kulaklarımda 
Avuçlarımdaki çatlaklar tomurcuklara gebe alkışlarken seni 
Kırnmızındamıtır avuçlarım 
Gül sunar ellerim kemanının nağmelerine başımın tacı kemancı 
Bu kaçıncı sürgünlerim kilitlendim efkarın küf kokusunda
 "Pina_Bausch tiyatrosunun sisli sahnesinde hüzün sahnelenir yine 
Perdenin her açılışında içimde yeniden serzenişler var 


Gri sislerin içinden havadaki bu demir yığını (~Schwebebahn~) tranway her geçtiğinde
 Dalmışım yine penceremdeyim 
Ufak tefek japonlar neyin meraklısıysa durmadan resmini çekerler 
"Adolf Hitler/in yüzü gibi buz bu soğuk demirler 
 Kemancı sen çal belki kütükte silinmiştir kimliğim o asil soyum


 Hepsi kayboldu _~Scwebebahn~_dan nehire düştü tahta bavulum 
İçinde vatan kokan mektuplarım hasret şiirlerim vardı 
Gözlerin ,kemancı biçimemiş hüzün tarlası gözlerimle kardeş sanki 
Kadere sitemlerim var al onlarıda ekle mahsun gözlerine 
Ağlak bir annenin çocuğuna gözyaşıdır keman/ın 


Yaşayacak daha kaç ömür kaç bahar kaldı kemancı çal 
Zaman kurşun döker naif yüzlü çocuklara 
Acılar hezar doğurur oldu çocukların gözleri 
Analar ağıt yakar kına diye  çatlayan kuru ellerine 
Çivitli değil anaların ninelerin tülbendi 
Yıkar gitmez yaşmağının ıslak isli lekeleri 
Toprak gevşetmiş bağrını dahada can ister kemancı
Boynunu bükmüş laleler güller solgun  
Dağılmiş kırlangıçların sevgi aşk dolu yuvası 
Savurmuş şîmâl rüzgarları yedi düvele 
Ahı kaldı şimdi bizlere  
Güneşe siyah tül çekmiş kırlangıçların şahı _"Sîmûrg 
Bu yüzden yıkıldı gönül kalelerimiz 
Civitli değil anaların baş örtüleri yıkanır gitmez kanlı gözyaşları 
Çal kemancı çal  
Kemanın "piri Farid -Farjad gibi çal ağlat kemanını kemancı ................................../




( Kemancı başlıklı yazı **nur** tarafından 26.12.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu