BAB/I ESRÂRIM
Gökçe büyüyordu elimin ayasının kesiğinde
Bir anda açıldı Bab-ı esrar/ım
Kalemime doldu yazılmamış kent masalları
Kaldırımda çocuklar cam bilye diziyor
Masum bakışlarında yapışmış sefaletin izi
Menevşeyi güneşin soluk yüzüne bandım
Bir tutam güneşi çaldım kardelen âşkına
Gökçe büyüyordu elimin ayasının kesiğinde
Hazan çökmüş puslu baharların dibine
Saksılar kırık açmadı yedi karanfiller
Soluğumu soğuk sokak taşlarına vuruyorum
Yüreğim hançer biler gurbetin örsünde
Bastığım yer oturduğum bank buzkesiği
Anlıma yazılmış yazgım değişmez kaderim
Hangi gül/e elattıysam başkası kaptı
Hangi gözlere baktıysam sahibi vardı
Rüyalarımı taşa çaldı puslu geceler
Hüzün parçalar aynadaki buğulu yüzüm
Güneşe bir tutam naftalin sürdüm
Attım kendimi perîlî eski sandığıma..
Gökçe büyüyordu elimin ayasının kesiğinde
(
Babı Esrarım başlıklı yazı
**nur** tarafından
26.12.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
